Wij heten Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt), omdat ons kerkverband
ontstaan is uit wat genoemd wordt de Vrijmaking van 1944 en volgende
jaren.
Wat ging daaraan vooraf? In de jaren rond 1930/1940 kwam er binnen
de Gereformeerde Kerken een beweging op gang die over kerkelijke
leer (verbond en doop) en leven opnieuw wilde nadenken vanuit
de Bijbel.
Diverse mensen ervoeren dit als een bedreiging en kwamen in verzet.
Vanaf 1936 werd op landelijk niveau onderzoek gedaan naar de leer-
en meningsverschillen binnen de kerken. Uiteindelijk deed in 1942
de generale synode (kerkelijk overkoepelend overlegorgaan binnen
de Gereformeerde Kerken) uitspraak in een groot aantal geschilpunten.
De uitspraak van de generale synode werd dwingend opgelegd, onder
dreiging van disciplinaire maatregelen. Deze disciplinaire maatregelen
werden her en der ook daadwerkelijk toegepast.
Er zat voor de mensen die zich niet in de uitspraken konden vinden
niets anders op dan zich er uiteindelijk van vrij te maken. Daaraan
gaven zij gestalte op een vergadering in Den Haag op 11 augustus
1944.
Omdat de kerken die zich aan de synode-uitspraak lieten binden,
zich Gereformeerde Kerken bleven noemen, hebben de kerken die
zich vrijmaakten uiteindelijk de toevoeging vrijgemaakt aanvaard.
Dit om misverstanden te voorkomen. |
